Annu's Blog

กริ๊ง~~กริ๊ง~~กริ๊ง~~

เสียงสังเคราะห์แหลมสูงดังขึ้นในบ่ายระอุ วันเสาร์

ชั้นมองรอบตัวเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครละมือจากกิจกรรมที่กำลังทำขึ้นมา หยุดเจ้าเสียงน่ารำคาญนี่ จึง ดันตัวขึ้นจากเก้าอี้หมุนเพื่อยกหูโทรศัพท์บ้านเครื่องเก่า แนบหู

ฮัลโหล สวัสดีค่ะ....

....ขอสายคุณ วิภา หน่อยค่ะ

แม่ชั้นเอง.....

แม่ชอบทำผม เรียกได้ว่าวันไหนแกไม่ได้ไปร้านทำผมล่ะก็มีกระอักเลือดันเลยทีเดียว

เอ่อ.....เค้าไม่อยู่นะค่ะ ฝากข้อความอะไรไว้มั้ยคะ

นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอวางหูโทรศัพท์ไปก่อนที่ชั้นจะได้พูดอะไรอีก

..........

แม่ตะกี๊มีคนโทรมาแน่ะ

ใครล่ะ

ไม่รู้สิ วิ ลืมถาม

เอ๊า~แกนี่พึ่งไม่ได้เลยนะ

แม่ตัดพ้อก่อนจะ จับผ้าขนสีส้มแปร๊ดหนูบนหัวให้เข้าที่เข้าทาง

ผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ

ผู้หญิงพูดเสียงเบาๆหน่อย

แค่นั้นจะไปรู้ได้ไงล่ะ

..........

กริ๊ง~~กริ๊ง~~กริ๊ง~~

เสียงโทรศัพท์ ดังขึ้นอีกในวันถัดมา

ชั้นสังหรณ์ว่าจะเป็นคนเดียว กับที่โทรหาแม่เมื่อวาน จึงรีบวิ่งไปตามเจ้าหล่อนที่กำลังจะออกบ้าน มารับโทรศัพท์

ฮัลโหล วิภาค่ะ

ระวังสามีคุณไว้......

อะไรนะคะ

ระวังสามีคุณไว้......เค้าอันตราย

เท่านั้นล่ะ แม่ ก็ด่ากลับไปและกระแทกหูโทรศัพท์ ลงอย่างอารมณ์เสีย

...........

ทั้ง พ่อ และ แม่ ไม่มีใครมีท่าทีว่า จะมี กิ๊ก เกิ๊ก หรืออะไร พูดได้เลยว่า เราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากครอบครัวหนึ่งถ้าไม่นับเรื่องที่แม่ใช้เวลาอยู่ในร้านทำผมครึ่งค่อนวันนะ

แม่ไว้ใจพ่อเลยโกรธซะขนาดนั้น

กริ๊ง~~กริ๊ง~~กริ๊ง~~

มันดังขึ้นอีก......

ชั้นรีบวิ่งไปยกหูมันขึ้นมา ก่อนที่แม่จะได้ยินเข้า เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ใช่ ผู้หญิงคนนั้นโทรมาอีก

ฮัลโหล

ฆ่าพ่อเธอซะ

.....คุณเป็นใคร......

ฆ่าพ่อเธอซะ......ไม่งั้นชั้นจะไปฆ่าเธอ

ชั้นไม่สนว่าคุณจะอยู่ โรงพยาบาลไหนนะแต่กรุณาอย่าโทรมาอีกเพราะไอ้น้ำเสียงชวนผวาของคุณนี่ทำให้แม่ชั้นกลุ้มหมดแล้ว

.....เชื้อแม่แรงจังนะเรา

แน่นอนล่ะเพราะไม่กี่วินาทีต่อมาชั้นก็กระแทกหูโทรศัพท์โครมเข้าไป ท่าทางมันจะพังในไม่ช้าล่ะ

คุณคงคิดว่า เธอคงไม่โทรมาอีกสินะโดนด่าไปขนาดนั้น......

เปล่า.....

เธอโทรมา ทุก 2ชั่วโมงเลยล่ะ

ฆ่าพ่อเธอซะ... ฆ่าพ่อเธอซะ ฆ่าพ่อเธอซะ...

..........

2วันหลังจากที่ยัยโรคจิตนั่นโทรมา.....

ชั้นก็ไม่อยากจะพูดถึงมันนะ....แต่พ่อยังไม่กลับบ้านเลย

แม่ยิ่งกลุ้มใจมากขึ้น จนต้องไปแจ้งคนหายที่สถานีตำรวจ พนันได้ว่า ยัยบ้านั่นต้องเกี่ยวข้องด้วยแน่

.......ไม่นานเราก็เจอพ่อ.......

ในตู้เก็บของหลังบ้านที่ไม่ได้เปิดมาหลายปี.....

รู้มั้ยทำไมเราถึงเจอพ่อ......

เพราะศพของพ่อเหม็นเน่าคลุ้งไปทั่วเลยน่ะสิ

..........

ตำรวจสันนิฐานว่าเป็นเรื่องชู้สาว

ใช่ เธอ คนที่โทรมานั่นแหละ

และผู้ต้องสงสัยก็คือ ยัยคนนั้น กับ แม่....

ตำรวจเริ่มสาว ไปหา เธอคนที่โทรมา

แต่เธอก็ไม่ได้โทรมาที่บ้านเราอีกเลย..

แม่โดนสอบสวนอย่างหนัก ทั้งๆที่ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน เพราะอาวุธที่ใช้สังหารพ่อคือ มีดทำครัว ของแม่ มันปักอยู่กลางกระหม่อมที่ถูกถลกออกมาของพ่อ

..........

ชั้นมาพักที่บ้าน ญาติ ระหว่างที่แม่ต้องไปให้ปากคำ

เย็นวันนั้น น่าจะประมาณ 5วันหลังจากเราพบศพพ่อ ยังไม่มีร่องรอยเกี่ยวกับ ผู้หญิงที่โทรมา

ชั้นเดินกลับจากโรงเรียน สองข้างทาง เต็มไปด้วยซากอิฐ ทรายที่ถูกทิ้งไว้ บริเวณอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จ

ความคิดของชั้นล่องลอยไปเรื่อย......

ไม่รู้สิ......ชั้นควรจะเสียใจมากกว่านี้ที่พ่อตาย.....

แต่ก็ไม่......

ขณะที่ชั้นลงน้ำหนักเท้าส่งตัวไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า.....

กริ๊ง~~กริ๊ง~~กริ๊ง~~

.....ชั้นถึงกับสะดุ้ง......

เสียงนั่นมาจาก ตู้โทรศัพท์สาธารณะข้างทาง.....

เสียงมันเหมือนโทรศัพท์ ที่บ้านชั้นมาก จนแทบจะแยกไม่ออก

กริ๊ง~~กริ๊ง~~กริ๊ง~~

มันยังคงดังต่อเนื่อง ไป โดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด

....ชั้นก้าวเข้าไปหามัน โดยไม่ได้คิดอะไร......

......แล้วยกหูโทรศัพท์ขึ้น.......

มันฆ่าพ่อ~~~~~~!!!

ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น......

เป็นเสียงร้องด้วยความเคียดแค้นของพ่อ

ใช่....

ชั้นตอบเรียบๆ......

ทะ.....ทำไม......

เธอ บอกว่าพ่ออันตรายน่ะสิ

ใคร~~~~!!!!

ชั้น.....ไง......

เสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา แม้จะเบาราวกระซิบแต่มันกลับกลบเสียงตะโกนของพ่อจนหมด......

......เสียงของ เธอ..

พ่อกรีดร้องอย่างทรมานเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนสายจะตัดไป.....

แล้วชั้นก็เดินกลับบ้าน......

.

พบตัวฆาตรกรที่ฆ่าพ่อแล้ว......

......ชั้นเอง......

มีรอยนิ้วมือของชั้นบนมีดนั่น

ตอนที่ตำรวจบุกเข้ามาล็อกตัวชั้น ชั้นกำลังหัวเราะ แด่ ความตายของพ่อ

.....แม่บอกว่า หลังจากที่ เธอ โทรมาครั้งแรก มีเสียงโทรศัพท์ดีงขึ้นตอนกลางคืนอยู่เสมอ......

ตอนที่แม่เดินลงมารับก็พบชั้นคุยอยู่แล้ว จึงขึ้นไปนอน......

ทุกคืน.....ทุกคืน......

เธอโทรมา....บอกให้ฆ่าพ่อ......

ชั้นจึงฆ่าพ่อ......

...........

วันนั้น ก่อนที่พวกตำรวจจะส่งชั้นเข้าห้องขัง ชั้นขอเค้าใช้โทรศัพท์......

กดเบอร์ที่ไม่รู้จักและโทรออกไป......

คืนนั้นชั้นก็ใช้เล็บนิ้วก้อยที่ไว้มานาน แทงคอตัวเองตาย.....

.............

ชั้นยังรอคนรับอยู่.....

รอเหมือน เธอรอคนรับโทรศัพท์......

.....เพื่อหาคนมาอยู่เป็นเพื่อน.........

.......เป็นเพื่อน เธอ ชั้น และ พ่อ

.

กริ๊ง~~กริ๊ง~~กริ๊ง~~

คุณอ่านฟิคเน่าๆเรื่องนี้จบแล้ว เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นข้างๆคุณ.....

ฮัลโหล.....

คุณลุกขึ้นรับโทรศัพท์

และได้รับเสียงตอบมา.....

ขอสาย......(คนอ่าน).....ที......พ่อของเธออันตราย.......