Annu's Blog

"ชั้นอยากลองเล่นปังย่าค่ะ"

"พรู่ด~~"

ไม่ทราบว่าด้วยความตะลึงอึ้ง กับคำว่าปังย่ามากมายหรือยังไง นูริถึงพ่นละออง ยาสีฟัน ออกมาเป็นฟองลอยละล่องอยู่ เต็มหน้า

"พูดเล่นใช่มั้ยฮานะจัง"

"จริงเหรอครับ งั้นดีเลย แต่งตัวเสร็จแล้ว ลงไปหาผมที่ล็อบบี้เลยนะครับ คุณเซซิเลีย กับ คุณเอ่อ....คุณลุงอ้วน คงแนะนำคุณได้มากเลย แล้วคุณนูริล่ะครับ"

ปฏิกริยาของคุม่าตรงข้ามกับนูริโดยสิ้นเชิงเพียงได้ยินคำว่าปังย่าออกจากปากเด็กหญิง ใบหน้าสะลึมสลือ ก็ใสปิ๊ง ขึ้นมาในทันใด

"จะบ้าเร้อ~~~ถ้ามัวแต่ไปเล่น กอล์ฟ อภินิหาร แบบละครจักๆวงศ์ๆช่อง 7 นั่น ก็ไม่ต้องกลับบ้านกันพอดียิ่งเป็นฮานะจังด้วยแล้ว....."

"ยิ่งเป็นชั้นแล้ว ยังไงเหรอนูริคุง"

นูริถึงกับสะดุด ความคิดที่ว่า 'ผู้หญิงที่ชั้นรู้จักช่วงนี้ทำไมโหดยังงี้น้า' ผุดขึ้นมาแบบไม่ได้ตั้งใจ

"อ่า...เปล่าครับ...แต่ยังไงชั้นก็ไม่เล่....."

"นูริคุง...."

"...นี่...ฮานะจัง....อย่าทำตาแบบนั้นสิ..."

'ตาแบบนั้น' ฟังดูแล้วเหมือนจะออดอ้อน แต่จริงๆแล้ว ตอนนี้ เด็กชาย กำลังขนลุกเกรียวด้วยความสยอง

ครั้งสุดท้ายที่เค้าเห็น ฮานะ ทำหน้าแบบนั้นคือตอนที่เค้าโดนเจ้าหล่อน จับขังไว้ ในห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยแมลงสาบซึ่งคุณเธออุตสาหะไปจับมาจากทั่วสารทิศ....

"เอ่อ....แป๊บเดียวนะ.....งั้นนายก็ลงไปได้แล้วไป๊ เจ้า ช็อคโก"

"นูริคุงนั่นแหละ พรวดพราดเข้ามาแต่เข้า บอกว่าน้ำไม่ไหลซะอย่างนั้นใช้ห้องน้ำเสร็จแล้วก็กลับไปได้แล้วไป~~"


..........


"....คุณฮานะ.....อาบน้ำแบบนี้เสมอเหรอครับ...."

"เปล่า....อย่างน้อยคงอีกซัก 10 นาทีแหละมั้ง...."

"แต่นี่เรารอมา ชั่วโมงนึงแล้วนะครับ"

"...เธอบอกว่าผมมันเซ็ตยากน่ะ แค่เวลาสระผม ใส่ มูส สระคอนดิชั่นเนอร์ ก็ปาไป40นาทีแล้ว...."

บทสนทนาดำเนินไปอย่างเนือยๆในล็อบบี้ของ วิซ คลับเฮ้าส์ ทั้ง 2 หนุ่มนั่งหน้าเนือย รอสาวเจ้ามากว่า ชั่วโมงทั้งๆที่ตอนลงมา นูริกำชับไว้เต็มที่

'แค่ครึ่งชั่วโมงนะ ฮานะจัง ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น'

จ้า~~'


"ก็จ้าแล้วนี่หว่าเฮ้ย~~รึว่าชั้นพูดอะไรผิดไปเธอได้ยินว่า ชั่วโมงครึ่งรึเปลา รึตั้งใจได้ยินว่า ชั่วโมงครึ่งกัน"

เด็กชายนั่งกุมหัว ด้วยความสลดใจกับ ความสามารถในการควบคุม.....เอ่อ...เพื่อนสาวแล้วกัน~

"เป็นแฟนกันเหรอครับ?"

"อือ~~เฮ้ย~~เว้ย~~จะบ้าเรอะ ถามอะไรออกมาไม่มีปี่มี ขลุ่ยตกใจหมด"

"อ่า...ขอโทษครับ...ผทก็แค่ประเมิณสถานการณ์ตามที่ผมเห็นเท่านั้นเอง"

นูริลุกพรวดขึ้จากเก้าอี้เหมือนจะร่ายยาวแต่อยู่ดีๆ ก็นั่ง ปุ๊ก ลงไปอย่างเดิม

".....รึว่านาย"

"เอ๋...เห็นผมเป็นคนยังไงครับเนี่ยพึ่งเจอกันแค่วันเดียวเองนะครับ...."

........

ทั้งคู่เงียบไป

ใบหน้าของพวกเค้าฉาบด้วยสีชมพูระเรื่ออ่อนๆ

"เธอเป็นคนนารักนะครับ"

นูริส่งสายตาอาฆาตให้คุม่าแบบแรงกว่าเดิม

แล้วถอนหายใจ....

"มีเรื่องนี้ล่ะมั้งที่ชั้นคงต้องเห็นด้วยกับนาย...."


----------------

จากคนเขียน = =
รู้ตัวอีกทีไอ้ฉากกุ๊กกิ๊กมันก็โผล่มาแล้ว ขออภัยด้วยนะคะที่ตอนนี้ไม่ค่อยมีแก่น เนื้อหา เลย = -""