Annu's Blog

อาเธอร์ ไม่มีปฏิกริยากับคำว่า เจ้าอ้วน เท่าไหร่นัก ดูจากที่เค้าพุ่งเข้าไปหาเซซิเลียทันที แบบไม่มีอาการเหน็ดเหนื่อย ทั้งๆที่ คุม่า ยืนหอบแฮ่ก อยู่ด้านหลัง

"นั่น"

หญิงสาว ชี้นิ้วไปที่ฮานะและนูริ

อาเธอร์ หันมองตามมือนั้น และ ใช้สายตาเบื้องหลังแว่นดำนั้นพินิจ เด็กชาย หญิงทั้ง 2 ตั้งแต่หัวจรดเท้า

"2คนนี้สินะที่ว่ามาจาก โลก"

"ไม่ใช่แค่มาจากโลกนะ..."

เซซิเลียตัดบท พร้อมๆกันนั้นเธอรับรู้ได้ถึงสายตาของเด็กทั้งคู่จะบอก เพื่อ อะไร

ถึงกระนั้น เธอก็ยังพูดต่อไป

"ดีกรี แชมป์ ระดับเอเชีย เลยล่ะ"

ชายร่างท้วมเพ่งสายตาเป็น 2 เท่า

"ง้องแง้ง เกินไป~"

นั่นคือนิยามที่ว่าทำไมนูริ ถึงไม่น่าจะเป็นแชมป์เอเชีย จากอาเธอร์

"น่ารักเกินไป"

ของ ฮานะ ดูจะไม่ค่อยเข้าทีเท่าไหร่ แต่ยังไงก็ตามทั้งคู่ไม่พอใจมากนักหลังจากได้ยินประโยคนั้น

"นี่ลุง~เดี๋ยวก็โดนข้อหาพรากผู้เยาว์หรอก"

....ดูท่า นูริจะไม่ได้โมโหที่โดนว่า ว่า ง้องแง้ง แฮะ...

"เอ้าๆ~อาเธอร์ ถ้าไม่เชื่อ ก็ลองดูด้วยตัวเองเถอะ"

หญิงสาว ส่งหัวไม้ ในมือให้ อาเธอร์ซึ่งยังพิจารณาฮานะ อยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ

"นี่~ตีเอา ตีเอา~ แล้วจะ ให้ตี จบที่ตรงไหนครับเนี่ย"

เด็กหนุ่มเริ่มอารมณ์เสียกับท่าทีของ ลุงอ้วน ตอนนี้ เค้าชักอยากลาก เด็กสาวกลับโลกเดิมเต็มแก่

"เอ้อ~จริงสิ~..."

เซซิเลีย นึกขึ้นได้ ถ้าไม่เตือนเธอคงตีไปเรื่อยจน ตะวันตกหระมัง

"เล่นนับหลุม 3หลุม แล้วกัน"

ปั ง ย่ า

อาเธอร์ วาดวงสวิง

แอซเทคบอล ลอยตามแรงกระทบไปสุดตา

แรงลมพัด มันเซไปทางรัฟและตกลงบนพื้นหญ้าสีเข้ม

บุคคลทั้ง 4 ยืนมองระยะลูกไปเรื่อยๆจนมันตกพื้น และ เห็นว่า ใบหญ้าถูกดีด ขึ้นเบื้องหลังลูก

แล้วลูกก็เคลื่อนไปด้านหน้าเป็นระยะกว่า4 หลา

"พาวเวอร์สปิน...."

นูริและฮานะแทบจะพูดออกมาพร้อมกัน

"ตกพื้นไปแล้วนี่นา...."

นูริถอนหายใจเฮือกใหญ่

"กอล์ฟ....คาดเดาอะไรจาก 'ปังย่า' นี่ไม่ได้เลยซักนิด...."

"เฮ้ๆ~~ไม่ยากขนาดนั้นหรอกน่ะ"

อาเธอร์ หัวเราะร่วน ดูท่าเขาจะดีใจไม่น้อยที่ลูกของตนทำระยะได้มากกว่า แชมป์เอเชีย

เซซิเลีย สะกิดไหล่คุม่า เบาๆเป็นสัญญาญ

"ไปครับ"

คุม่า ยกถุงกอล์ฟขึ้นราวกับว่า มันเป็นหมอนขนห่าน

ทั้งหมดเดินตาม เด็กชายผิวคล้ำไปเรื่อยๆจนถึงจุดที่ แอซเทค บอล ของเซซิเลียตกอยู่