[Fic] :: ~Pangya Chronos Chronicle~ *chapter 9*
posted on 13 Apr 2007 14:41 by yukiannu in -Pangya-'ควับ~ แก๊ง~~'
"ออกซ้ายแฮะ..."
หญิงสาวรำพึงเบาๆ ไม้กระทบลูกห่างจากจุด ปังย่าเล็กน้อยทำให้ลูกเซออกตามแรงลม จนตกลงบนสันกรีน ระยะจากหลุมประมาณ 30หลา
ช็อตของฮานะไม่ต่างกันนัก จะหนักกว่าก็ตรงที่ ฮานะไม่บิดข้อมือ เฟดลูกได้เอียงแบบ เซซฺเลียดังนั้น จุดตกของลูกจึงอยู่บนรัฟ ถัดจากลูกของเซซิเลียไป 6หลา
เด็กสาแลบลิ้น และเอียงคอ เป็นทีว่าไม่ค่อยจะพอใจกับผลงานนัก ก่อนจะเสียบไม้ แอร์ ไนท์กลับใส่ถุงและถอยออกมา เฝ้าดู ช็อตของนูริ
เด็กชายชำเลืองมอง ลุงอ้วนที่อยู่ข้างๆ
"พาวเวอร์สปินเหรอ...
...จะลองดู"
พูดจบ นูริก็คว้าไม้ วาดวงสวิงและเหวี่ยงลงเต็มแรง
' ปั ง ย่ า '
ไม้งัดลงใต้ลูกทำให้ แอซเทคบอลสีขาวลอยสูงจนแทบกลืนกับดวงอาทิตย์ ระยะ ที่นูริทำได้ ดูเหมือนจะ แรงและออกกรีนแน่นอน
'ฟึ่ด'
เสียงประหลาดดังมาจากใต้ลูกทันทีที่มันเด้งสัมผัสพื้นเป็นครั้งที่ 2 จู่ๆแอซเทคบอลก็หยุดไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทั้งๆที่มันควรจะเด้งต่อและหลุดกรีนออกไป
ไม่เท่านั้นใบหย้าเริ่มกระจายจากเบื้องหลัง และบอลก็ค่อยถอยร่างกลมของมันกลับมา เป็นระยะอีกเล็กน้อย
รวมแล้วระยะที่เหลือตอนนี้ของนูริประมาณ8หลา
ฮานะ มองดูช็อตนั้นด้วยความประหลาดใจสุดขั้ว ตลอดชีวิตที่เธอเล่นกอล์ฟกับเด็กชายคนนี้มา ไม่เคยมีช็อตใดที่สปินกลับได้รุนแรงขนาดลูกบอลถอยกลับมา
นูริคลายไม้ ดูเหมือนตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำได้ยังไง ตอนนี้เด็กชายรู้เพียงอย่างเดียวว่า ไม่แพ้ตาลุงนี่แล้ววววว
"อะไร ก็เป็นไปได้...ใน ปังย่า ใช่มั้ยครับ?"
เค้าพูดเป็นประโยคสุดท้ายก่อนจะเดินหันหลังกลับ น้ำเสียงที่ฟังดูโอ้อวดเล็กๆนั่นยั่วโทสะ อาเธอร์ดีแท้...
"แน่น๊อน~"
ลุงอ้วนกัดฟัน แต่ยังไม่ถึงขั้นที่มันจะดังกรอดๆฟังดูเหี้ยมเกรียมกินเลือดกินเนื้อ หัวเหล็กที่อยู่ในมือ วางลงเบื้องหลังลูก บนรัฟ และก่อนที่จะมีใครรู้ตัว ไม้ของอาเธอร์ก็ถูกเหวี่ยงออกไป แอซเทคบอลลอยลิ่วออกไปแล้ว...
' ปั ง ย่ า '
แน่นอน อาเธอร์ตีตรงจุดปังย่า เหล็ก 3คงทำระยะได้ไม่มากนักหากอาเธอร์ไม่ได้เป็นคนตี
"คอยดูดีๆเถอะไอ้หนู"
นูริตระหนักดีว่านั่นไม่ใช่แค่ราคาคุย แอซเทคบอลของอาเธอร์ เป็น พาวเวอร์ สปินช็อต มันเริ่มหมุนตัวเองอย่างแรงก่อนจะถอยหลังกลับเป็นระยะไม่น้อย
...และดูเหมือนจะมากเกินไปเพราะมันหยุดที่หลังลูกเป็นระยะน้อยๆเพียง2-3หลาแต่ กลับสปินต่อไปจนเพิ่มจาก 2-3 หลานั้นรวมกับพื้นกรีนที่เอนเทลงเล็กน้อย เป็นระยะกว่า 9 หลา
"โฮ่~"
อาเธอร์ลูบเคราหรอมแหรมของตัวเอง ดูไม่ออกว่าเค้าพอใจผลงานหรือไม่ ด้วยแรงงัดที่เค้าอัดซะเต็มที่เพราะพยายามเอาชนะเด็กชายทำให้ระยะ ห่างกว่านูริ....ไม่รู้แบบนี้เรียกว่าชนะได้รึเปล่า
นูริก็คิดแบบนั้นจึงไม่พูดอะไรออกมา ไม่งั้น ลุงอ้วนคงหาทางเกทับเค้าได้
---------
หน้าที่แบกถุงกอล์ฟยังคงเป็นของ แคดดี้ หนุ่มผิวเข้มเช่นเคย แม้จะแบกถุงกอล์ฟหนักกว่า30กิโลไว้บนบ่า คุม่าก็ยังเดินเร็วกว่าคนอื่นๆที่ไม่ได้แบกอะไรไว้เลยด้วยเสียอีก
ที่ระยะของ ฮานะแอซเทคบอลฝังตัวเองอยู่ในกลุ่มหญ้ากระจุกใหญ่ ไม่ง่ายเลยที่จะงัดมันออกมา
เด็กสาวใช้เวลาคิดเล็กน้อยจึงหยิบ พิดจ์เวดจ์ขึ้นส่องกับแสงอาทิตย์ ก่อนจะวางมันหลังพงหญ้านั้นเล็กน้อย
'พล่อก '
กลุ่มหญ้า กระจายไปทั่วขณะที่ ลูกลอยสูงขึ้นเหนือหัวตกลงบนกรีนและกลิ้งไปจนลดระยะทาง 36 หลานั้นเหลือ เพียง3 หลา นิดๆ หากกรีนไม่เอียงลงลูกคงกลิ้งลงหลุมไปอย่างสวยงามแล้ว
แอซเทคบอลบนสันกรีน ถูกเลือกว่าจะถูกพัตต์ลงไป
เซซิเลีย กะแรงพัตต์อยู่เดียวจึงเคลื่อนตัวเข้าหาบอลในระยะที่จะเคาะมันลงหลุมได้ เธอผละมือความออกจากไม้ บิดน้อยๆก่อนจะลงมือพัตต์ไป
พัตเตอร์ระยะ40หลาของเธอกระทบโดนลูก กลิ้งไปบนกรีนเรื่อยๆ ด้วยแนวกรีนที่ลาดทำให้ลูกเพิ่มคว่ามเร็วขึ้นเมื่อวิ่งลงเนิน ที่ส่วนกลางของกรีนมีแนวซึ่งเอียงออกขวา แอซเทคบอลไหลตามเนินลงไปเล็กๆ นั่นยิ่งทำให้บอลเบนเข้าหาหลุม หญิงสาวกะระยะไว้อย่างดีแล้ว นั่นเป็นข้อดีอีกข้อในงานวิศวกรรม ที่เธอนำมาใช้ใน ปังย่า...การคำนวน
"นั่นแหละยังงั้น"
เซซิเลียรำพึงกับตัวเอง แนวทางของลูกช่างเหมาะเหม็งตรงกับที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด มันกำลังจะลงหลุม~4 หลา 3 หลา 2 หลา 1 หลา ~~
' พล่อก~~ กล็อก~'
เหนือความคาดหมายของเธอ บอลโดดปากหลุมตกลงอีกฟาก ด้วยแรงส่งจากเนินทำให้บอลวิ่งเร็วเกินไป
แน่นอนเซซิเลียหัวเสียสุดขีด ด้วยเธออุตส่าห์นั่งกะลายแบบคิดว่ายังไงก็ต้องลงแน่นอน
และ หลุม 1 บลู ลากูน ก็จบลงที่ ฮานะ และ เซซิเลียเก็บพาร์ไป ขณะที่อีก2คน ทำเบอร์ดี้ได้ด้วยระยะที่เหลืออีกไม่มากนัก
"นูริคุง~เมื่อกี๊ยังทำท่าไม่อยากเล่นอยู่เลยนี่นา~"
ฮานะ สะกิด นูริเบาๆขณะที่ทั้งหมดกำลังมุ่งไปยังหลุม 2 ด้วย รถบักกี้คันน้อย เด็กหนุ่มถึงกับผงะไปกับคำถามนั้น นั่นสิ เค้าเพลิดเพลินไปกับเจ้ากีฬาอภินิหารนี่ตั้งแต่ตอนไหนนะ
"เปล่าซํกหน่อย~ตอนนี้ชั้นก็ยังอยากกลับบ้านอยู่นี่~"
"คนอยากกลับบ้านเค้าไม่น่าทำหน้าสนุกสนานแบบนั้นหรอกเนอะ~"
เด็กสาวหัวเราะคิกคัก ทำให้เด็กหนุ่ม เครียดเข้าไปใหญ่
หลุมแรกในปังย่าของพวกเค้าจบลงแล้ว...
ใครจะรู้ว่าหลังจากนี้....
'ชาวต่างโลก' ทั้งหลายจะต้องตีกันอีกกี่หลุม....?
........................
edit : ขออภัยจริงๆค่ะเรียงวรรคผิดน่ะ - -""
edit @ 2007/04/14 10:27:17
สวัสดีปีไหม่ไทยน้า
ว่าแล้วก้อสาดดดน้ำ 555+
เปียกกันถ้วนหน้า
#1 By I'm MaD on 2007-04-13 14:59