Annu's Blog

แกจะไปทำอะไรที่เชียงใหม่น่ะ?

คุณแกมฟ้าถามผมในเย็นวันหนึ่ง ณ สวนสาธารณะ แถวๆประจวบ ขณะที่ผมกำลัง ไล่จับคุณผีเสื้อลายพร้อยอย่างเมามัน

ตามหาพ่อ...มั้งครับ

ไอ้มั้งนี่มะนอะไรล่ะ

ก็ไม่รู้ว่าจะเจอรึเปล่าไง

ถ้ายังงั้นไม่ต้องหาดีกว่ามั้ง

ผมก็ว่างั้น

แล้วกัน...งั้นแกตามชั้นมาทำไมเนี่ย

ก็ที่นั่นมันไม่มีจุดหมายไม่ใช่เหรอครับ

ชีวิตของผมที่ชุมพรจุดหมายมันอยู่ตรงไหน?ตายเหรอ?นั่นก็เป็นจุดจบที่ไม่ว่าใครก็ต้องเจอนี่นา ผมเลยตั้งใจว่า จะต้องมีจุดหมายซักอย่างแล้วทำมัน อย่างน้อยแค่เกือบจะทำมันสำเร็จก็พอ ผมก็...ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่น่ะนะแต่รู้สึกว่าอยู่ที่ชุมพรคงใช้ชีวิตไม่คุ้มก็แค่นั้น

.....งั้นเหรอ......

อุ้งมือของคุณแกมฟ้าถูกยกขึ้นไล้ที่ใบหน้าตัวเอง ดูท่าทางเค้าเศร้าๆพิกล

แกนี่ดีนะยังกำหนดจุดหมายให้ตัวเองได้..

ชั้นยังหามันอยู่เลย......

เรื่องแค่นั้นเองไม่เห็นยากนี่นา

สำหรับแกน่ะสิ

ไม่ใช่ซักหน่อย แค่เราคิดว่ามันมีคุณค่าที่จะทำและพยายามทำมันขึ้นมาแค่นั้นก็เป็นจุดหมายแล้วนี่นา

......ถ้างั้นวันนี้จุดหมายของชั้นวันนี้คือเขกหัวแกซักทีดีมั้ย

หวา~~มันไม่เห็นมีคุณค่าที่จะทำตรงไหนเลยนี่นา..

....แมวอย่างคุณแกมฟ้านี่ก็คิดอะไรอย่างงี้เป็นด้วยแฮะ

ที่คอของเค้ายังคงมีแผลเหวอะจากรอยกัดจากฟาร์มหมานั่นอยู่

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะช่วยเค้ายังไงดีเหมือนกัน

แล้วทำไมแกต้องมากับชั้นล่ะ

ก็คุณแกมฟ้าเป็นต้นแบบของผมนี่นา เป็นไอด้อลเลยนะ

ชั้นอาจจะไม่ได้ดีอย่างที่แกคิดก็ได้แค่จุดหมายของตัวเองยังหาไม่เจอเลย

ไม่หรอกน่า

.......แค่แกไปถึงกรุงเทพ แล้วตามหาพ่อจนเจอนั่นก็ถือว่าบรรลุจุดหมายแกเหรอ?

อื้อ~~

แล้วต่อจากนั้นแกจะทำอะไรล่ะในเมื่อจุดหมายแกบรรลุแล้ว

ก็หาใหม่สิ

ทำไมล่ะ?อย่างน้อยๆแกก็ ภูมิใจได้แล้วนะว่าชีวิตแมวตัวหนึ่งได้ทำในสิ่งที่หวัง ด้วยความภูมิใจ

แหม~~ก็ 1 อย่าง กับ 2 อย่างอะไรจะภูมิใจกว่ากันล่ะ

......จริงสินะ.......

สารเหลวสีแดงข้นยังคงหลั่งไหลโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดหย่อน

คืนนั้น คุณแกมฟ้าไม่ได้ออกล่าเหยื่อ ผมเองก็ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่เลยได้ เนื้อสะโพกจากคุณป้าที่อยู่บ้านตรงข้ามสวนสาธาณะมานิดหน่อย

ผมยื่นหน้าไปใกล้......

ลมหายใจของแมวดำสั่นระรัวไม่เป็นจังหวะ ......

ไม่ว่าผมจะพยายามจะออกไปหาคนช่วยเท่าไหร่คุณแกมฟ้าก็ห้ามไว้ตลอด พร้อมบอกผมอยู่เป็นช่วงๆว่า ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร......

......นี่.......

ครับ?

ถ้าสมมุติว่าแกไม่เจอชั้นที่รางรถไฟตอนนั้น....แกคิดว่าแกจะสามารถไปถึงเชียงใหม่ด้วยตัวเอง....ได้มั้ย.....

ไม่.....

แต่ชั้นว่าได้

ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ...ขนาดคุณยังพูดเสมอเลยว่าผมด้อยประสบการณ์..

ไม่ได้พูดว่าแกทำไม่ได้......จุดหมายของแก ตั้งมั่นคงไม่สั่นคลอน แค่นั้นก็พอ.....แค่นั้น ถึงตายแกก็ดีใจใช่มั้ย.....เหมือนกับ.....ต่อจากนี้ใช่มั้ย......

หมายความว่าไง?

หมายความว่าชั้นจะไปกับแกไม่ได้แล้วไงล่ะ.....

เพราะ...แผลเหรอ?

.......ใช่......

.....ถ้าแผลหาย...ผมจะไปกับคุณจนถึงกรุงเทพได้ใช่มั้ย.......

.....คงใช่........

งั้น......จุดหมายแรกของผมตอนนี้ไม่ใช่ตามหาพ่อแต่เป็นแผลที่คอคุณแกมฟ้านะ

เปลี่ยนกันง่ายๆงี้เลยนะ

คุณแกมฟ้าบอกนี่นา แค่พยายามให้ที่สุด แม้เสียใจ...แต่ก็แฝงด้วยความปิติที่ยังได้ลองพยายามดู...ใช่มั้ยครับ?

.....แต่มันคนละเรื่องกันแค่ตั้งใจ รักษาแผลขนาดนี้ไม่ได้หรอก

อย่างน้อย...ก็พยายาม......

ผมเคลื่อนตัวเข้าใกล้คุณแกมฟ้ามากขึ้น.......

ค่อยก้มหน้าลงที่บริเวณคอของคุณแกมฟ้า.......

เลียที่แผลเปรอะรอยเลือดนั้นอย่างละมุนที่สุดเท่าที่จะทำได้........

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~วาบ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

...........

ว.1 เรียก ว.2 เกิดอะไรขึ้น

ไม่รู้ครับ มีแสงประหลาด ส่องมาจากไหนก็ไม่รู้ ส่องต่อเนื่องกันมากว่า 2นาทีแล้ว เหมือนมีใครเปิดสปร์ตไลท์ยักษ์ที่สวนสาธารณะ รัศมีน่าจะประมาณ200เมตร สว่างราวกับกลางวันเลย เปลี่ยน

..

.................................

ข่าวต้นชั่วโมงเวลา22.00น. ค่ะ เกิดเหตุประหลาดที่บริเวณ สวนสาธารณะ อ.เมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีแสงสีขาวส่องสว่างจ้า ต่อเนื่องกันเป็นเวลากว่า4นาที ก่อนจะค่อยๆเลือนหายไปตอนนี้ยังหาสาเหตุของแสงประหลาดนั้นไม่พบค่ะ.......

......................................

.......อรุณสวัสดิ์ครับ.......

....อือ.....

เป็นไงบ้าง ยังปวดคออยู่รึเปล่าครับ......

ไม่แล้ว.......

......ดีจังทีนี้ผมก็ไปกรุงเทพกับคุณได้แล้วสิ......

....แกเลียแผลชั้น....นานเท่าไหร่......

ประมาณ 4 นาทีมั้งครับ.....

แค่นั้น?...ไม่ได้ทำอย่างอื่นนะ......

ครับ.....ทำไมเหรอ?

......เปล่า......

ถ้าชั้นหลับไปบนกองเลือดนั้น แล้วไม่ฟื้นอีก.....แกจะเสียใจมั้ย..

2อาทิตย์ ถึงจะไม่นานเท่าไหร่แต่ผมก็ผูกพันธุ์กับคุณเหมือนกับอยู่ด้วยกันมา2ปีเลยแหละ......

งั้น....แกก็รีบๆตายเข้าล่ะ

พูดจบคุณแกมฟ้าก็ทำแปลกๆและเลียอุ้งมือขวา เบาๆ

.......หา?.......

....เปล่า..... ไปต่อเลยแล้วกัน แผลชั้นหายแล้วนี่......

อ๋า~~~~รอด้วยซี่~~~~

..................

ตอนนั้นผมได้ยินคุณแกมฟ้าพูดว่าให้ผมรีบตายอย่างน้อยก็ตายก่อนเค้า........

ถึงไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไรในตอนนั้น.........

แต่ผมก็รู้ด้วยจิตสำนึกและความผูกพันธ์ว่านั่นไม่ใช่คำสาปส่งให้ตายไวหากแต่เป็นคำอวยพร ที่นานๆจะหลุดจากปากแมวตัวนี้ซักที.......

เค้าถึงต้องล้างหน้าเก้อเขินแบบนั้นไงล่ะ........