อย่าตอบว่ากินอะไรก็ได้ ได้มั้ยเนี่ย~ตูก็อะไรก็ได้เหมือนกันว้อย
posted on 15 Jun 2007 21:06 by yukiannu in -Poem-
ยามคนเรา..เสร็จจากงาน..หลากหลายอย่าง
ย่อมไม่อยาก..คิดมากมาย..ให้ปวดหัว
จำต้องสั่ง..ข้าวผัดไป..ด้วยจวนตัว
บอกมั่วๆ..พูดง่ายๆ..สิ้นคิดเอย
....
ทั้งข้าวผัด..กระเพราะ..และมาม่า
อันคุณค่า..โภชนาการ..แลไม่เห็น
ยัดเข้าไป..ให้พอรู้..ว่ากินเป็น
แค่รู้สึก..ว่าแดกแล้ว..สบายใจ
...
คนรอบข้าง..ชักยัวะ..กินอยู่ได้
เดี๋ยวโรคไต..จะถามหา..พาสุขสันต์(?)
ให้คิดหน่อย..อย่าถามแต่..'กิน'ไรกัน'
คนตอบนั้น..ก็อับจน..สิ้นหนทาง
...
กะอีแค่..ข้าวประทัง..ยังไม่คิด
จะตัดสิน..ใจได้..ตามใจฉัน
เฝ้าแต่โยน..ให้คนอื่น..ต้องคิดกัน
เรื่องแค่นี้..คิดไม่ได้..ทำ'ไรกิน
....
ว่าไปนั่น..แกก็สิ้นคิดเหมือนกันแหละวะ(ไข่เจียว และมาม่า คืออาหารหลัก อันอุดมด้วยคุณประโยชน์)
edit @ 2007/06/15 21:15:27
ความเคนชินกับความสิ้นคิดจริง ๆ แล้วมันไม่เหมือนกันนะครับ
อะไรบางอย่างที่เราเคยชิน มันทำให้มั่นใจกว่าที่จะลองอะไรก็ไม่รู้ว่า
จะดีหรือเปล่า ว่าแล้วก็ขอตัวไปกินมาม่าดีกว่าครับ 555
#1 By Old Mustang on 2007-06-15 22:19