[ความอ้างว้าง..บนศักดิ์ศรี]
posted on 27 Jul 2007 20:01 by yukiannu in -Poem-...
วงปีกกว้าง..สะบัดโบก..ขนสยาย
สะท้อนพราย..แพรวพราว..แสดแสงสี
สาดอำนาจ..เกรงขาม..ปฐพี
อันศักดิ์ศรี..สูงส่ง..กว่าใคร ใคร
...
..พญาเหยี่ยวเอย..
..
แม้จะใช้..ชีวิต..ก็บินเดี่ยว
ทางคดเคี้ยว..ศัตรูกลาย..ไม่ถอยหนี
ส่งสายตา..แหลมคม..ให้อัปรีย์
แม้ไม่มี..ใครอื่น..ก็อยู่ทน
..
..พญาเหยี่วเอย..
..
อันท่ามกลาง..ความทะนง..สูงในศักดิ์
พญาเหยี่ยว..อ้างว้าง..สุดแสนเหลือ
อยากแค่เพียง..มีใคร..คอยจุนเจือ
ขอเพียงเพื่อ..ได้คุยกัน..ระหว่างทาง
..
นกตัวอื่น..ต่างมอง..มันสูงส่ง
ไม่เคยคิด..ตรงที่ว่า..อาจจะเหงา
เหยี่ยวปีกกว้าง..หากเลือกได้..อยากแบ่งเบา
เอาศักดิ์ศรี..ออกไป..จากตนเอง
..
..พญาเหยี่ยวเอย..
..
..อำนาจที่ยิ่งใหญ่ย่อมมาพร้อมกับหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่
..นั่นมันแมงมุมนี่..
..หดูแล้วไม่ค่อยมีสัมผัสใน..เลยออกมาไม่สวยเท่าไหร่
กำลังฝึกอยู่.. ยังไงก็ทำใจอ่านกันไปก่อนนะคะ = =..
นึกถึงกาษานาคา-*-
#1 By Menamarea on 2007-07-27 20:08