Annu's Blog

~

ม่านหมอกมืดมิดมัว แสงสลัว ส่องไม่เห็น

เดาเดิน ดินด่างเดน ราวตาบอด ไร้แรงริน

~

ฟ้าดำตะวันด่าง จิตตนต่างเช่นก้อนหิน

ที่จักจะพังพิน ร้าวรานลึก ในหลืบใจ

~

ไม่คิด ค้นคาดหวัง วิญญาญพังช่างประไร

ตอบโจทย์ ในจิตใจ ด้วยตัณหา และ ตรำงาน

~

แต่เมื่อ เธอผ่านมา ซับน้ำตา สมานแผล

แด่ฉัน ซึ่งอ่อนแอ ด้วยรักแท้ จากใจเธอ

~

เมฆหมอก มลายหาย ทางทึบพราย แสงเสมอ

ใจชา อุ่นละเมอ รอยยิ้มเธอ สาดส่องใจ

.................

ม.3 แล้วก็ยังต้องเรียน กาพย์ยานี 11 อยู่แฮะ..

..เลยฝึกๆไว้ก่อนน่ะค่ะ = ="..

+ ช่วงหลังเน่ามาก เขียนไปก็หาวไป ="=..

++ตอนแรกอยากเขียนกลอนอวยพพรแด่การเดินทาง

และวันหยุดมากกว่า...แต่ยากกว่าคิดนะคะ = ="

edit @ 2007/10/05 23:56:15