-Fiction-

 

ฉันเป็นสุนัข

ช่างโชคดีเหลือเกินที่เกิดเป็นฉัน

ฉันได้วิ่งสุดฝีเท้าทุกเวลาที่อยากวิ่ง

ฉันไม่เพียงรู้จักคำว่า'รัก' จากครอบครัวหากแต่ เจ้านายก็มอบความรัก และ ฉันก็รักตอบ

ฉันซื่อโชคดีที่จิตใจของฉัน ซื่อสัตย์ถึงเพียงนี้โดยไม่มีเหตุผล.. ฉันรักเจ้านายของฉัน และ ฉันรู้ว่า ฉันจะรักเขาตลอดไป..

ฉันที่ซื่อสัตย์


----


ฉันเป็นแมว

ฉันช่างโชคดีเหลือเกิน ที่เกิดเป็นเป็นฉัน

ฉันที่คล่องแลค่วปราดเปรียวเหนือใคร

ฉันที่ได้นอนเอกเขนกใต้แสงอาทิตย์ที่อบอุ่นไม่ว่าจะบนฟูกนุ่มหรือกองขยะ

ฉันที่ไม่ยึดติด

ฉันที่เป็นเจ้าของชีวิตของฉันเอง

ฉันที่เป็นอิศระ


----

ฉันเป็นช้าง

ฉันช่างโชคดีเหลือเกินที่เกิดเป็นเป็นฉัน

ฉันมีร่างกายใหญ่โต แข็งแรง และ อบอุ่น

ฉันมีของขวัญชิ้นยาวเป็นมืออำนวยความสะดวกให้ฉันได้สบายกว่าใคร

ฉันมีเพื่อน มีครอบครัวอยู่ด้วยกันเสมอ

ฉันมีท้องอ้วนกลม หากไม่มีฉันเธอจะลอดท้องใครกันล่ะ?

ฉันที่แข็งแรง


----


ฉันเป็นนก

ฉันช่างโชคดีเหลือเกินที่เกิดเป็นฉัน

ฉันบินได้ ไปไหนต่อไหนได้สะดวกกว่าใครที่ไหน

ฉันก็เดินได้ ฉันยืนบนพื้นดินได้ด้วยขาของฉันเอง

ฉันยังมองเห็น แม้ไม่สมบูรณ์ ฉันยังสัมผัสถึงความงาม

ฉันโชคดีที่ได้มองโลกเบื้องร่างที่ไร้การแต่งแต้มด้วยหมอกควันเทาทึม

ฉันที่ชื่นชม


----


ฉันเป็นควาย

ฉันช่างโชคดีเหลือเกินที่เกิดเป็นฉัน

ฉันอดทน ทั้งแสงแดด ลมฝน ไม่ว่าสิ่งใด ก็ไม่ทำให้ ใจ ของฉันแห้งผาก หรือเปียกปอน จนเซาะกร่อน แตกระแหง

ฉันกรำงาน หนักเอา เบาสู้ ไม่เคยเกี่ยงงานเลย

ฉันทำให้ทุกคนได้มีข้าวกิน ฉันรักข้าว ฉันรักชาวนา และ ฉันมีความสุขเสมอ ที่คนได้กินข้าวที่ฉันไถ

ฉันที่มีคุณค่า


----


ฉันเป็นมนุษย์

ฉันช่างโชคดีเหบือเกินที่เกิดเป็นฉัน

ฉันมีสมอง สามารถคิด ตรึกตรอง และ รู้สึก ได้ถึงหลายสิ่ง

ฉันมีน้ำใจ แบ่งปัน และ เอื้อเฟื้อ แก่ทุกคนทุกสิ่ง

ฉันมีหัวใจ ..ฉันรัก ถูกรัก ฉันปลาบปลื้ม ที่รักเป็น และจะไม่เสียใจหากสิ่งนั้นจะทำให้หัวใจของฉันบอบช้ำ

ฉันโชคดีที่เกิดเป็นฉัน


แต่ฉันไม่ได้โชคดีกว่าคนอื่น


และฉันก็ไม่ได้โชคร้ายกว่าคนอื่นหรอกนะ


ฉันเพียงแค่โชคดีที่เกิดเป็น ฉัน


เพียงเท่านั้น เธอคิดว่าไม่น่าดีใจหรือ?


ทุกคนล้วนโชคดีที่ได้เกิดมา


ฉันมีเมื่อวาน ที่หัวเราะร้องไห้

ไม่ว่าอย่างไร..ฉันมีความความสุขเหลือเกิน เพียงยังหายใจ ยังมีหวัง

ฉันมีวันนี้ ที่ยิ้มแย้ม แม้กับความผิดพลาด

ฉันจะยิ้ม จะหัวเราะ และจะไม่ปล่อยให้ใจฉันร้องไห้ จนเฉาน้ำใจ

และ ฉันจะมีพรุ่งนี้ ที่ เป็นฉัน

ฉันที่เป็นฉัน

ที่หัวเราะ ร้องไห้

สำเร็จ ผิดพลาด

ยิ้มแย้ม เศร้าหมอง

ฉันมีความสุข

และจะก้าวเดินต่อไปในทางของฉันเอง




----


คิดดูสิ

ฉันกระพริบตาได้

ฉันขยับนิ้วนางได้

ฉันยิ้มได้

อย่างน้อย ฉันยังหายใจได้


ฉันโชคดีใช่ไหมล่ะ


----


รู้อะไรไหม..


ไม่มีใครโชคร้ายหรอก



----

แล้วเธอล่ะ?

เป็นใคร

โชคดีอย่างไรบ้าง?


----

 

ดองนานมากกกกกก...

ขอโทษนะค้า~~~~ TwT"